Szafarze Komunii Św.

ZANOSZĄ PANA JEZUSA CHORYM

Geneza formacji

W grudniu 2010 r. minęło 20 lat, od kiedy w Kościele w Polsce rozpoczęła posługę formacja nadzwyczajnego szafarza Komunii Św. Idea i powstanie formacji dojrzewały od 1975 r., kiedy to powstał dokument Kongregacji Kultu Bożego wprowadzający posługę nadzwyczajnego szafarza do udzielania Komunii św. uzasadniając to dobrem „duchowym wiernych i prawdziwą koniecznością”

Z powyższego dokumentu wyniknęły zadania dla Nadzwyczajnych szafarzy Komunii św.: a/ zanoszenie Komunii św. chorym w domach prywatnych, szpitalach i innych zakładach; b/ pomoc w udzielaniu Komunii św. podczas Mszy św., zwłaszcza w niedziela i święta; Historycznym rokiem w powołaniu formacji Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii św. jest rok 1990. W tym, bowiem roku Konferencja Episkopatu Polski określa ogólne warunki powołania formacji, Diecezjalna Komisja liturgiczna opracowuje zalecenia obowiązujące na terenie Diecezji Opolskiej, zatwierdzone następnie przez Abpa Alfonsa Nossola.

Kto może zostać szafarzem? Nadzwyczajnym szafarzem Komunii św. mogą być mężczyźni w wieku 35-651at. Kandydaci muszą: a/ wyróżniać się dojrzałością w wierze, zdrową pobożnością eucharystyczne i intensywnym życiem sakramentalnym; b/ odznaczać się wzorowym życiem moralnym i solidnością w życiu zawodowym, małżeńskim, rodzinnym i sąsiedzkim; c/ posiadać przynajmniej wykształcenie ponadpodstawowe; d/ aktywnie uczestniczyć w życiu parafialnym i cieszyć się poważaniem duchowieństwa i wiernych; e/ odznaczać się sprawnością psychiczną i fizyczną oraz cechami ułatwiającymi nawiązywanie kontaktów z osobami chorymi i w podeszłym wieku; f/ mieć ukończony kurs przygotowawczy, który kończy się egzaminem pisemnym i praktycznym udzielania Komunii św. Dowodem upoważniającym do pełnienia posługi pomocnika Komunii św. jest Dekret Biskupi (imienna zgoda wystawiona na prośbę Proboszcza Parafii) przedłużany po upływie określonego czasu. Przedłużanie dekretu odbywa się zawsze w Uroczystość Chrystusa Króla, (Święto Patronalne Formacji).

Szafarze w Naszej Parafii

Pierwszymi, którzy w naszej parafii dostąpili tego zaszczytu byli bracia ze Wspólnoty Neokatechumenalnej, którzy na prośba proboszcza ks. A. Grycana. otrzymali w grudniu 1990 r. Dekrety Biskupie. W listopadzie 1999 r. staraniem ks. J. Szeląga, za zgodą ks. Proboszcza kolejna grupa, tym razem dziesięcioosobowa rozpoczęła kurs przygotowawczy i na początku 2000 r. rozpoczęła służbę nadzwyczajnego szafarza w parafii. Obecnie pomaga księżom i zanosi chorym Komunię św.13 nadzwyczajnych szafarzy, a ich duszpasterzem jest ks. Marek Sobotta.

Posługa Szafarzy

Służba szafarzy w naszej parafii pełniona jest według ustalonego grafiku a przekonać się o tym można na każdej Mszy św. niedzielnej Inaczej jest z odwiedzinami i roznoszeniem Komunii św. chorym. Szafarze zanoszą Komunię św. tym chorym, których rodzina zgłosiła u księży. Odbywa się to w każdą niedzielę po Mszy św. o godz.9.30 (oprócz niedziel, przed którymi odwiedzali chorych duszpasterze). O odwołaniu odwiedzin Rodzina powinna zawiadomić kapłanów. Wskazane jest, aby oczekujący na szafarza chory wysłuchał radiowej Mszy św. o godz.9.00. Szafarz roznosi Komunię św. w bursie przewieszonej na piersiach i w miarę możliwości przytrzymywanej rękami. Spotykając osobę niosącą Komunię św. powinniśmy przyklęknąć, (jeśli są warunki) lub zatrzymać się i skłonić głowę, mężczyźni powinni zdjąć nakrycie głowy. Niesiona w bursie Komunia św. to Pan Jezus idący w gościnę do chorego i jego domu. Nasza postawa jest więc hołdem dla Najświętszego Sakramentu.

Gości staramy się zazwyczaj przyjmować jak najlepiej i w tym celu nie żałujemy wysiłku i starań. Dlatego, kilka porad jak przyjąć tego nadzwyczajnego Gościa. W posprzątanym pokoju powinien być stół (stolik) nakryty białym obrusem. Na nim stawiamy krzyż, zapalone świece, naczynie z wodą, w której szafarz na koniec może opłukać palce (wtedy taką wodę wylewamy pod kwiatki). Domownicy nieuczestniczący w obrzędzie powinni zachować ciszę i powagę, a domowe zwierzęta należy pozostawić w innym pomieszczeniu, aby nie zakłóciły powagi i podniosłości chwili.

Synod Diecezjalny o Komunii Świętej

Zakończony 29 marca 2005 r. Pierwszy Synod Diecezji Opolskiej wśród ważnych dokumentów przyjął dokument mówiący o wprowadzeniu drugiego sposobu przyjmowania Komunii św. przez wiernych. Od 28 czerwca 2005 r. w Diecezji Opolskiej wolno udzielać Komunii św. do ust i na rękę w postawie zarówno kluczące jak i stojącej.

Kapłani i szafarze ze szczególną troską powinni czuwać, aby natychmiast na oczach rozdającego przyjmujący ją spożył, aby nie odszedł, niosąc w ręku Ciało Pańskie. Jeżeli mogłoby zachodzić niebezpieczeństwo profanacji, nie należy udzielać wiernym Komunii św. na rękę. Przyjmowanie Komunii św. na rękę jest możliwością, a nie obowiązkiem. Każdy wiemy sam decyduje o wyborze sposobu przyjęciu. Ciała Pańskiego. Sposób przyjmowania Komunii św. nie jest najważniejszy o wiele ważniejsza jest duchowe przygotowanie do jej przyjęcia.