Światłem Chrystus

W Święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego, tak jak w Adwencie i w okresie Bożego Narodzenia, szczególne znaczenie ma symbolika światła. Światło towarzyszy dzieciom idącym na Roraty, gdy Msza św. rozpoczyna się w ciemnościach nocy, a także zmierzającym do betlejemskiej stajenki mędrcom, chcącym oddać pokłon nowo narodzonemu Panu. Tak odczytywane światło jest czymś, co prowadzi do Boga. – Czasami taką wskazówką może być choroba czy jakieś nieszczęście, które zadając ból, każe zwrócić uwagę na Boga. Innym razem – przypadkowo spotkany człowiek, dobre słowo albo przeczytany wiersz. Dla chrześcijanina pewne są w tym kontekście dwa elementy: przede wszystkim Bóg z całą pewnością wzywa każdego człowieka, oświetlając jego drogi swoim światłem, ale drugi krok należy do człowieka, który nie może pozostać obojętny na jego blask – czytamy w rozważaniu ks. Marka Łuczaka.

W dniu Ofiarowania Pańskiego liturgię rozpoczyna obrzęd poświęcenia świec, zwanych gromnicami, i uroczysta procesja. W Ewangelii słyszymy: „Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. Tymi słowami modlił się Symeon trzymając w objęciach Jezusa, którego Maryja z Józefem przynieśli do świątyni, wypełniając nakaz Prawa.

Msze św. w naszym kościele parafialnym będą sprawowane o godz. 6.30, 10.00, 17.00 i 18.30. Podczas ostatniej Mszy św. słowo Boże będzie głosił ks. Marian Kluczny, kapelan wiaroświetlanej wspólnoty „Sól Ziemi”. Dzień 2 lutego w ruchu „Wiara i Światło”, skupionym wokół osób niepełnosprawnych umysłowo, obchodzony jest jako święto patronalne nazywane „Świętem Światła", które ma na nowo przypominać, czym są wiara i Światło w życiu każdej osoby, jak i w życiu Kościoła.